Het seizoen van loslaten en verstilling.
De herfst is een periode van overgang. Na de uitbundige groei van de lente en de overvloed van de zomer komt er een tijd waarin de natuur zich terugtrekt.
Bomen laten hun bladeren los, de dagen worden korter en de lucht frisser.
Het landschap verandert in een palet van warme tinten: rood, oranje, geel en bruin.
Wat ooit levendig groen was, maakt plaats voor een zachtere, melancholische schoonheid.
Symbolisch staat de herfst vaak voor loslaten en verandering.
Net zoals bomen hun bladeren verliezen om energie te sparen voor de winter, nodigt dit seizoen ons uit om na te denken over wat we zelf mogen loslaten.
Oude gewoontes, patronen of gedachten die ons niet meer dienen, kunnen worden achtergelaten, zodat er ruimte ontstaat voor nieuwe groei in de toekomst.
We worden uitgenodigd om meer naar binnen te keren. Het is een seizoen dat ons leert om de waarde te zien in rust, in eenvoud en in het accepteren van vergankelijkheid.
De herfst is ook het seizoen van oogsten en dankbaarheid. Het is het moment waarop de vruchten van het jaar worden binnengehaald en we stil kunnen staan bij wat we hebben bereikt of hebben ontvangen.
Het maakt ons weer bewust dat het leven een cyclus is en dat ieder einde een nieuw begin in zich draagt.
De stoïcijnen zoals Marcus Aurelius herinnerden ons eraan dat alles wat ontstaat, noodzakelijkerwijs weer vergaat. Voor hen was de aanvaarding van de natuurlijke orde een bron van vrijheid. Ware rust ligt in het meebewegen met de cycli van het bestaan.
Valt niet altijd mee vind ik zelf om mee te bewegen met de cycli van het leven. Maar het maakt het wel gemakkelijker om mee te bewegen. Het kost minder energie.
Ik wens je een fijne herfst, in verbinding met jezelf en met de mensen en de natuur om je heen.
Met hieronder een link naar een nummer van Guns n Roses met een toepasselijk nummer over vergankelijkheid.
https://music.youtube.com/watch?v=8SbUC-UaAxE&si=HYaI7uzC4uOaJJHF