Synchroniciteit is die fascinerende,bijna magische ervaring waarbij gebeurtenissen samenkomen op een manier die bijna te toevallig lijkt om willekeurige toeval te zijn.
Stel je voor: je denkt aan een oude vriendin die je al jaren niet hebt gesproken,en precies op dat moment ontvang je een bericht van haar.
Of je worstelt met een probleem,en plotseling zie je een boek, een zin, of heb je een toevallige ontmoeting die je precies het antwoord geeft op waar je mee bezig bent en waar je mee worstelt.
Carl Jung ( leerling van Freud; Zwitserse psycholoog) was gefascineerd door het idee dat gebeurtenissen in de wereld op een niet-causale( oorzaak-gevolg) manier met elkaar verbonden kunnen zijn.
Jung omschreef synchroniciteit als een “betekenisvolle toevalligheid”- een gebeurtenis die geen logisch verband lijkt te hebben met wat er zich afspeelt, maar die toch een diepere betekenis lijkt te hebben met wat zich in het leven van de betrokken persoon afspeelt. Hij vergeleek het met een soort “parallel proces”.
Synchroniciteit heeft diepe wortels in spiritualiteit en religie.
Hieronder een afbeelding van een boek dat gaat over onder andere synchroniciteit.
In veel oosterse tradities, zoals het boeddhisme, het taoisme en het hindoeisme, wordt het idee van de verbondenheid met alles expliciet benoemd.
In deze tradities wordt het universum gezien als een dynamisch, levend systeem waar alles met elkaar verbonden is.
In de Westerse filosofie wordt synchroniciteit vaak verklaard vanuit de gedachte dat er een dieperliggende verbinding is tussen de menselijke geest en het universum. Carl Jung heeft het begrip synchroniciteit geintroduceerd in de westerse psychologie. Het Westerse denken was tot op dat moment meer gericht op oorzaak en gevolg.
Kijk de komende tijd eens naar synchroniciteiten in je leven.
Het kan je verrassen!